Midzomerschans festival Texel, 27 juni 2010

Het was een erg origineel idee en het sprak mij dan ook zeer aan. We waren een onderdeel van een groot cultureel festival op de schans van Texel. Er was muziek, dans, kunst en re-enactment. Wij behoorden tot dat laatste, samen met een valkenier en een origineel kanon. Dit is, natuurlijk, zeg maar, helemaal mijn ding! In mijn complete outfit en met al mijn spullen (schild, zwaard, boogstandaard met gewei, vaandel, e.d.) naar Texel om daarmee te strijden bij de verdediging van een fort uit de 16de eeuw.
Jammer natuurlijk dat ik de enige "Robin Hood"schutter was. Flip had nog een poging gedaan om zich aan te melden op het elfde uur, maar dat was mislukt. Dus liepen Hetty en ik samen het fort in met mijn hele handel om ons te melden bij 14 andere schutters, we waren dus slechts 15 in totaal. Het was schitterend weer, zonnig en warm, tot 30 graden. Maar wij hebben ons uitstekend vermaakt, dat moet gezegd. Bijna iedereen was in middeleeuws kostuum, hoewel je altijd wel een paar druiloren houdt die het blijkbaar niet hadden begrepen. Maar de meeste deelnemers zagen er schitterend uit en dat stond erg stoer boven op het fort.

Wij werden boven op de wal van het bastion geplaatst, baan 1 tot en met 15, op een lange rij. De belegerende partij werd gesymboliseerd door een rij van 15 doelpakken (elke schutter z'n eigen blazoen). Deze stonden opgesteld op zo'n 30 meter aan de overzijde van de gracht in het veld en waren voorzien van een veldblazoen.
We schoten per beurt 6 pijlen... op commando. Jawel, op commando, de bedoeling was door allen gelijktijdig te lossen, we zo de beroemde regen van pijlen zouden creëren. Maar ja, 15 pijlen is meer iets van motregen. Maar toch was het gelijk lossen wel grappig, en laat het geven van commando's maar aan Aad over, je kunt merken dat hij daarvoor heeft doorgeleerd. Maar na de serie van zes kwam dus het moeilijke moment. Ik had al vermeld dat het warm was en dat ik in volledige uitrusting was en dan de klim vanaf de wal, de wandeling over de brug, langs de gracht naar het veld, pijlen trekken (of rapen), score noteren, en dan de wandeling weer naar de wal en de beklimming daarvan om weer op de meet aan te komen en dat dus vijf maal. Bovendien schoten we twee series, dit begon toch wel heel erg op sport te lijken... Maar, het was een leuk toernooi en de sfeer was uitstekend. En in de pauze konden we dan de andere kunst- voorstellingen bewonderen.

De strijd was snel gestreden, de belegeraars trokken zich terug, de schans was succesvol verdedigd. En zo konden we dan ook op tijd tot de prijsuitreiking over gaan.
Ik was erg tevreden met mijn score, het ging uitzonderlijk goed. Maar ik weet het exacte bedrag niet meer, is ook niet zo interessant want ik kan hem toch niet tegen andere clubleden afzetten. De strijd om de eerste plaats ging, zoals zo vaak, tussen Kees Bakker en Jan Prins.
Maar het schietresultaat was onbelangrijk, het ging om de entourage, de show en de aankleding en dat maakte dit toch wel een erg leuk toernooi. De organisatie van het midzomerschans festival dacht er ook zo over en had een prijs ter beschikking gesteld voor de best geklede schutter. Ik ging er eens goed voor zitten, op mijn houten stoel tussen mijn wapens en uitrusting, want die prijs kon mij toch niet ontgaan. De organisator hield een gloedvolle toespraak en de prijs ging naar... Dorith, uit Alkmaar. Ik moet eerlijk toegeven; zij zag er ook erg leuk uit in haar eigengemaakte outfit van restanten leer, dus een terechte winnaar. En de prijs was... Een workshop "Dansen op het Wad"... Dorith was blij... Ik ook (!).
DIK