|
Winter 3D Texel, Eilandschutters 19 februari |
foto's winter 3d texel |
|
Er is niets zo fijn, als met leden van je boogschietcluppie op zondagmorgen om 06.30 uur in een auto te stappen en naar Texel te rijden voor de Winter 3D... Al zingend en lallend naar de veerboot, die om 08.30 uur zal overvaren. Helaas heeft de kassa kuren, en moeten we voor ons gevoel wel heel lang wachten voordat we een ouderwetse handgeschreven bon ontvangen. Maar ja, wachten duurt nou eenmaal altijd lang, nietwaar? Op de boot is het tijd voor koffie en koek. Zo zijn we mooi op tijd bij de inschrijflocatie, en vernemen wij de eerste inschrijfperikelen. Maar niet getreurd, alles gaat goed. Samen in een team, en 2 schutters van een andere vereniging die ook weer net zo snel in een ander team worden ingedeeld, begrijpelijk?? We gaan om 10.00 uur van start, en dus direct de duinen in, met zicht op strand en golven met witte schuimkoppen. En nee, deze Skuumkoppen zaten nog niet in het glas... Het is guur, guurder, guurst, zo koud. Met direct een flinke hagelbui recht vanuit zee, en dus al aardig verkleumd en dit was pas het derde doel... Maar later zou het weer zachter worden, met zelfs strakblauwe luchten, en bij de doelen meer in het bos, werd het zelfs aangenaam. Wij zijn direct aan elkaar gewaagd, |
scores blijven lang dicht bij elkaar. De pauzes worden weer goed ingevuld, met koffie, soep en broodjes, en natuurlijk een bezoek aan dixie en pispaal. Een heel gedoe met al die lagen kleding en thermo-ondergoed... Na de pauze even een terugval in scores. Maar dit mocht de pret niet drukken, we lachen veel en vooral ook om elkaar. Het is een ronde van 36 doelen, met een paar hunterdoelen en diverse waaiers van wel hele kleine eendjes en ratjes, maar ook een prachtig hert, beer, en een echt spin in het web. Om 15.05 uur hebben we de ronde achter de rug, scorebriefjes ingeleverd en nog even wat gedronken. Hierna nemen we afscheid van mede-schutters, en halen zo de veerpont van 16.00 uur terug naar Den Helder nog. Een hele dag wind om je kop, en een biertje na afloop zorgt voor een paar gummi-nekkende passagiers onderweg... Gelukkig houdt Nico het hoofd koel en de oogjes open, en komen we veilig in Steenwijk aan. Het was een geslaagde dag, waar menig geboggelde schutter met plezier op terug kan kijken. Scores: Dik 274, Sylvia 282, Richard 322, Nico 327 en Harrold 344. Harrold |
|
Carnaval op vrijdag, 17 februari Alaaaaaf, Alaaaaaf |
foto's carnaval |
| Dit weekend breekt het carnaval los in het zuiden van ons land. Bij de jeugdschutters van Robin Hood is het vrijdagavond 17 februari 2012 al carnaval. In twee groepen wordt geschoten op een masker en een hoed van prins carnaval. Drie verschillende kleuren met drie pijlen is vier punten. Muzieknoten raken zonder een ballon stuk te schieten lukt niet iedere schutter. Het schieten op grote en kleine ballonnen geeft harde |
knallen in de hal en gejuich. Moeilijker was het omschieten en raken van een glas bier op een plateautje. Drie schutters is het gelukt met de eerste pijl.
De twee groepen waren aan elkaar gewaagd. Jasper, Ko, Pamela en Ruben winnen met 87 punten. De andere groep volgt met een klein puntenverschil, en eindigt op 85 punten. Els |
|
Valentijn voor de jeugd, 10 februari |
foto's valentijn |
|
Vrijdagavond 10 februari 2012, nog een paar dagen en dan is het Valentijnsdag. De jeugdschutters schieten als volleerde cupido's hun pijlen op een Valentijn. Over acht doelpakken verspreid zijn de letters van het woord |
Valentijn opgehangen. Voor iedere letter heeft de schutter drie pijlen. Het blijkt toch moeilijker dan gedacht, maar bijna alle schutters schieten een Valentijn. Na afloop krijgen zij een valentijnshart gevuld met snoephartjes. Happy Valentijn. |
|
Jeugdtraining, 3 februari |
foto's jeugd |
|
Vrijdag 3 februari. Een dik pak sneeuw en problemen op de weg en bij het spoor. Toch trotseren vier jeugdschutters de kou en komen naar de eerste training voor alleen de jeugd. Een half uur lang is de zaal alleen van de jeugd. Na eerst even de spieren te rekken en strekken beginnen we met inschieten. Eén schutter schiet een pijl in het cijfer-blazoen en de anderen moeten op hetzelfde cijfer schieten. Daarna gaan we Yatzee-schieten. In zes beurten moeten drie maal de één, twee, drie, vier en vijf geraakt worden. |
De tijd vliegt om en voor we het door hebben is het half uur voorbij. Gezamenlijk verruilen wij de blazoenen en kunnen alle schutters, senioren én jeugd, gaan schieten. De jeugd kwam gelijk met ideeën voor het schieten. Deze ideeën gaan we zeker uitwerken en gebruiken. Het was een rustige avond. Naast de jeugd, de baan-commandant, en trainers hadden drie cursisten en drie schutters de kou getrotseerd. Volgende week schiet de jeugd op een speciaal item. Wat? Dat is nog een verrassing. Els |
|
3D Archeon, Die Scutterie van Sint Sebastiaen 29 januari |
foto's 3d archeon |
|
Wel een jurkje aan, of toch geen jurkje aan? De moeilijkheden waar een traditionele schutter voor kan komen staan, zijn niet mis. En aangezien de handboogsport een individuele sport is, mag iedereen dat voor zichzelf uitmaken. Zodoende reden Dik, Richard, Nico, Harrold, Sylvia en Dennis in alle vroegte naar Alphen. Op de parkeerplaats van het Romeinse themapark bleek het Doldersummer Duo zich in Fjällraven te hebben gehesen, de anderen hadden zich in het ongemakkelijke, koude en gekke kostuum gestoken. Eenmaal door de grote houten poort en de ingang van de herberg, bleek dat meer schutters het kledingkast-dilemma te hebben gehad: een mix van tunieken en tabberds versus camouflage en Gore-Tex. Een kleurrijk geheel! Na de scorekaarten te hebben opgehaald, trakteerde Nico ons op een kop koffie en een heerlijke punt appeltaart. Want dat kun je wel aan het Archeon overlaten; het eten is er zalig. Over talent gesproken; Die Scutterie van Sint Sebastiaen had een mooie 3D-ronde voor ons in petto. Wij als schutters van Robin Hood stonden op baan 1 genoteerd, en klokslag 10.00 uur vloog Dik zijn eerste pijl naar een krokodil, waarna de rest van de pijlen snel volgden. Onderweg kwamen we een kansloos kistje tegen, een 4x4 scootmobiel met ploegfunctie, een niksnut-os (dit was een keuze-doel; of de os, of de eend. Maar ja, je weet toch wie eenden schieten?) en een verticaal 'dat konijn' met horizontale oren. De scores gingen de lucht in! En de gezelligheid ook. Zo blijkt dat er behoorlijk wat rijmtalent te vinden is binnen onze groep, zodra we een echoput tegen komen. Kliko rijmt op Nico, tennis op Dennis... Op Dik konden we helaas niks verzinnen. Dan maar snel verder |
naar de vliegende hond! Een heel klein vleermuisje suisde aan een koord voorbij: heel schattig, maar voor ons ondoenlijk. Meer succes hadden we bij de wc's! Tijdens de lunch-stop gaf Sylvia de moed op, vanwege rugklachten, waardoor enkel de heren verder gingen naar de volgende helft. Dennis miste met zijn twintig-ponds boogje bij het wipschieten, maar de andere heren konden hem goed raken. Het blijft een mooi gezicht, zo kaarsrecht omhoog schieten! Na wat leeuwen en beren te hebben geveld (onder luid gebrul van de schutter) hadden we nog lol om een marmot en een kruisspin, om vervolgens via enkele boerderijtjes onze laatste doelen aan te doen. Kennen jullie dat kleine (^$@!* valkje? Dik had 'm in het eerste schot, en Richard zelfs 3x achter elkaar. Wat een talent! Ondertussen had Sylvia zich, als toeschouwer, weer bij ons gevoegd. Zo konden we de dag gezamenlijk afsluiten, met een lekker laatste drankje in de warme herberg. Harrold spande de kroon met 308 punten. Daarna volgden Nico (287), Richard (254), Dik (234) en tevens tweevoudig kampioen Olympisch Boogwerpen, Dennis (228), en Sylvia sloot aan met 59 punten. Daar konden we best tevr - Oh jee, een radioboodschap! "Dit is radio Oranje, de stem van strijdend Nederland. Hier volgt een boodschap van hare majesteit de koningin. Wij, Wilhelmina, willen het Archeon en alle schutters die deze dag tot het succes hebben gemaakt dat het was, koninklijk bedanken voor hun medewerking. Tot volgend jaar, landgenoten!" Dennis |
|
Kampioenschappen Rayon 1, Almere 28 januari |
foto's kampioenschappen rayon 1 |
|
Het belooft een mooie dag te worden, het rayon-kampioenschap in Almere. Alle ingrediënten zijn aanwezig, een mooie accommodatie, een goed humeur en veel schutters. Maar hoe fout kan het gaan... Met vijf deelnemers besluiten we in twee groepen te reizen. Björn en Els moeten al om 9.00 uur beginnen met recurve. Bas, Carolien en Gerben staan om 15.00 uur ingeroosterd voor respectievelijk recurve cadetten en barebow. Als de scheidsrechters 's morgens de baan controleren blijkt dat de doelen 16 tot en met 41 rechter op staan dan de andere doelen en daardoor te dichtbij. Voor deze doelen moet op pakweg 10 cm naar achteren een nieuwe meet op de vloer worden geplakt. Daarna wordt pas de boogcontrole uitgevoerd. Al met al begint de wedstrijd daardoor ruim een half uur later. Als het hierbij blijft valt het allemaal nog wel mee en met goede moed wordt gestart. Het is een indrukwekkend gezicht, 44 banen met handboogschutters. Vanaf de tribune is goed zicht op de banen en al vrij snel blijkt dat er meer vertraging zal gaan ontstaan. De stramietpakken zijn zo hard dat de compoundschutters de pijlen er nauwelijks uit kunnen trekken. Het luide gekreun dat tijdens het pijlen trekken regelmatig klinkt, doet meer aan een spelletje damestennis denken dan aan een handboogwedstrijd... Na elke serie pijlentrekken worden de doelpakken door de scheidsrechters heel precies recht en horizontaal gezet. Ook worden zeer regelmatig nieuwe blazoenen opgehangen. Dit alles kost tijd, heel veel tijd. Met maximaal 2 minuten schiettijd en dan 10 minuten wachten kun je niet spreken van een lekker wedstrijdritme. De verloren tijd wordt helaas niet ingelopen en na de eerste heul volgt zelfs een ruime pauze. Als de tweede heul is afgerond is het al rond half twee. Dan volgen de 1/16, 1/8, 1/4, halve en hele finale. Björn valt af in de 1/16 finale van recurve klasse 6 en Els in de 1/16 finale van klasse 7. Rond de middag raakt de geluidsinstallatie onklaar waardoor eventuele berichtgeving niet meer wordt versterkt of helemaal niet meer wordt |
doorgegeven. Ondertussen is er een vertraging van twee uur ontstaan en de aspiranten schieten daarom slechts één heul. Dan is het bijna 17.00 uur en zijn compound, barebow en cadetten aan de beurt voor de materiaalcontrole. In plaats van om 15.00 uur begint voor hen uiteindelijk om kwart over vijf de eerste heul. Aanvankelijk zou er maar één heul worden geschoten en daarna de finales. Na de eerste heul worden de schutters bij elkaar geroepen. Er is een protest ingediend en in verband met de opgelopen vertragingen in de ochtend is nu besloten om geen finales te schieten maar twee heulen. Het humeur van veel schutters is tot een dieptepunt gedaald. Er volgt opnieuw een protest maar de wedstrijdleiding blijft bij haar besluit. De genomen beslissing heeft te maken met de opgelopen vertraging, de laatste afvaart naar Texel, het behoud van de A-status van de wedstrijd en plaatsing van schutters voor het Bondskampioenschap. In de ochtend is geen van de schutters gestopt. In de vroege avond stopt ruim 25% van de schutters na de eerste heul. Zonder finales en met de te verwachten late eindtijd is ook voor Gerben en Carolien de sjeu eraf. Zij houden het voor gezien en gaan naar huis. Het is rond half 8 als de tweede heul start. Bas houdt vol, schiet de tweede heul en bereikt met 449 punten de 9e plaats recurve cadetten 1. Rayonkampioenschappen op één locatie is een prachtig idee en de locatie in Almere is perfect. Het is ook leuk om veel bekenden te spreken en even bij te kunnen kletsen. Rayon 1 is een heel groot rayon waardoor sommige schutters een reistijd van bijna twee uur achter de kiezen hebben. Voor de aanwezigen is dat geen probleem maar dan mag je wel een goed lopend en volledig gespeeld toernooi verwachten. Dat er gedurende de ochtend al meer dan twee uur vertraging ontstaat en het kampioenschap vervolgens voor de helft van de sporters afglijdt tot slechts twee heultjes tegen de avond is een kampioenschap onwaardig. Carolien |
|
3D Lelystad, Artemis 14 januari Harrold en Sylvia en het geheim van de sluimerende slijmbeursontsteking |
foto's 3d lelystad |
|
Pringggggg... 6.30 uur! Huh, o ja, zo voelde dat, vroeg opstaan voor een wedstrijd...
Om 9.00 uur begint de winter 3D in Lelystad, en dan wil je toch op tijd zijn. Na een jaar gedwongen rust, door een sluimerende slijmbeursontsteking en alle nare gevolgen daarvan, gaan we het vandaag weer proberen. We zijn mooi op tijd, en zien bekende en onbekende gezichten, dus handjes schudden en lintjes knippen. Een korte briefing, en dan op naar buiten, naar het eerste doel. Met een oogopslag zien we al dat het een enorme baggerbende wordt vandaag, de laatste tijd heeft het veel geregend. Maar... uit ervaring, zijn we hierop voorbereid, en tot de tanden bewapend, en de voeten in gamaschen, gaan we op weg. 'We' zijn: Hans, Julija en Emmy van de Coenschutters, Harrold en Sylvia, en Dennis als persfotograaf, vanwege een elleboogblessure. Het weer is goed, lekker fris in de ochtend, een verdwaalde wolk, maar ook een zonnetje. We hebben expres gekozen voor de zaterdagronde, op zondag is het terrein zo doorploegd dat de modder tot kniehoogte komt in plaats van enkelhoogte! Iedereen moet wat warm draaien, maar na een paar doelen gaat het bij de meesten van ons beter. Met Har zijn schouder gaat het prima, geen klachten, geen pijn. Er volgt een gezellige ronde, waarbij de Hoornse kwinkslagen niet van de lucht zijn, en menige brul of lachsalvo door het |
Lelystadse bos klinkt. De kantine was als vanouds goed geregeld, en
had ook een metamorfose ondergaan: een nieuwe vloer, nieuw toiletblok en alles opnieuw in de verf. Zonde om daar met je bemodderde schoenen binnen te stampen tijdens de pauzes. Maar ja, de broodjes bal en erwtensoep lonkten te veel om daar aan voorbij te gaan. De ronde was niet eenvoudig, veel kleine dieren op vrij grote afstanden... En dan blijkt dat een jaar 'pauze' zijn tol eist. Voor ons nieuw, was een zogenaamd 'zoekdoel'. Het doel was afgeschermd door een camouflagenet, dus bij aankomst kon je niets waarnemen. De tijdwaarnemer klokte 20 seconden, en in die tijd moest je per schutter het terrein inlopen, je doel zoeken en geschoten hebben. Erg leuk! Bij een van de doelen lag een krokodil aan de waterkant. Een listig plekje, zo bleek, er gingen de nodige pijlen te water. Maar inventief als schutters zijn, werd met takken de boel weer boven water gehaald. Om half vier zijn we klaar, en nee, we hoefden niet op de uitslag te wachten. Harrold heeft zich prima verweerd met 185 punten, maar Sylvia moest met maar liefst 100 minder genoegen nemen. Toch was het een heerlijke dag buiten, met een leuke ontspannen sfeer. 's Avonds met rossige koppies aan de maaltijd, en ondanks de zere voeten - de dag erna - kijken we uit naar de volgende wedstrijden. Harrold, Sylvia en Dennis |
