| Workshop pijlen plakken, Robin Hood 29 augustus | foto's workshop pijlen plakken 2010 |
|
Christian en Marieke Borst waren zo gastvrij om vanmiddag hun huis open te stellen voor een lunch met
daarna een workshop pijlen plakken. Rond 13 uur was de ploeg compleet (zo'n 15 man/vrouw) en werd een
heerlijke soep geserveerd. Na een prima hamburger, saté, salades, broodjes en natuurlijk het bijbehorende
'natje' werd de tafel leeg geruimd voor het 'echte werk'. Cas begon de workshop met een demonstratie en uitleg over het maken van pijlpunten van vuursteen. Hij vertelde hoe deze uit grote brokken vuursteen werden geslagen en liet zien hoe de punten handmatig werden voorzien van scherpe punten. Als de punten scherp genoeg waren, werden deze met een mengsel van hars en as aan de schachten bevestigd. En zo kon men op jacht voor het avondeten. Dennis maakte hierna een sprong in de tijd, en deed een uitleg over het bouwen van pijlen met moderne middelen. Uitgebreid werd ingegaan op de verschillende pijlpunten, houtsoorten met bijbehorende spinewaarden, |
voor- en nadelen van de diverse veervormen en het vinden van
de lijnen/vlammen in de schachten. Blijkbaar maakte het 'natje' de nodige tongen los, want in rap tempo
kwamen van alle kanten handige tips over 'welke lijm voor het bevestigen van punten', het oliën of waxen
van schachten, en het al of niet slijpen van schachten. In een mum van tijd veranderde de lange tafel in een wirwar van hout, veren, verenplakkers, scharen, verschillende tubes lijm en met een vastberaden blik ging de groep aan het werk. Zo werden kale schachten omgetoverd tot prachtig gekleurde gevederde pijlen en werden in de strijd reeds gehavende pijlen weer hersteld gestoomd. In een ontspannen sfeer kwam de saamhorigheid binnen de groep goed tot zijn recht. Materialen en tips werden uitgewisseld en zo was een middag (soms te) snel om. De inbreng van deze middag tot een succes gemaakt, dus: wordt vervolgd! Sylvia, Harrold |
| Yardstoernooi Sagittarius, Emmen 28 augustus | foto's yardstoernooi |
|
Al vroeg waren we in Emmen want er moesten drie heulen worden geschoten, dus op tijd beginnen. De voorspellingen waren dramatisch slecht; de hele dag zware regen en onweer... De werkelijkheid was gelukkig toch anders, we konden genieten van indrukwekkende natuurverschijnselen variërend van prachtig helder, strak blauw, mooie wolken in alle kleurschakeringen tot regen in al haar verscheidenheid. Onweer bleef gelukkig uit. De eerste heul was over een afstand van 67 of 28 yards. Het tempo lag vrij hoog en de heul verliep zonder problemen. Omdat het nog steeds prachtig weer was werden de doelen direct naar de tweede afstand van 44 en 23 yards verplaatst en werd met de tweede heul begonnen. Ook deze zaterdag kwam er een malloot de sfeer verhogen, dit keer met een fiets, die meende ongeveer achter de doelen naar een bal te moeten gaan zoeken. Het kostte veel overredingskracht om deze man geen domme dingen te laten doen en pas na drie keer te zijn weggestuurd droop hij definitief af. De lucht werd dreigend en donker maar leek zich boven het veld te splitsen en bij ons bleef het daardoor nog lang droog. Halverwege de tweede heul werd de hemel toch echt zwart en brak open. Daar helpt zelfs geen visparaplu tegen, maar de temperatuur was goed. "Gewoon doorschieten, het is voor je eigen bestwil.", zei Jan van Loo. Daar zat wel wat in, maar het water droop uit onze kleren en de scorebriefjes werden |
onleesbaar. Wel handig trouwens die plastic mapjes om de scorebordjes, maar bij dit stortbad was het bijna
onmogelijk om het papier droog te houden. We kregen een ruime middagpauze en de beroemde "ballen van Sagittarius" smaakten ook dit jaar uitstekend. De derde heul tenslotte was over 36 en 16 yards. Ook nu begonnen we droog en halverwege begon het weer zwaar te regenen. Door de ervaring van de ochtend wijs geworden was er geen wanklank te horen, we wisten het antwoord van Jan... Het was een gezellige dag en er werd zeer geanimeerd nagebabbeld met schutters van de andere verenigingen en de laatste nieuwtjes van handboogland werden uitgewisseld voor zover dat nog niet was gebeurd. Bij de prijsuitreiking bleek dat Robin Hood in drie verschillende disciplines was uitgekomen, waarbij iedereen driemaal 36 pijlen had geschoten. Robin Hood zette de volgende resultaten neer. Bas 795 punten recurve jeugd 28-23-16 yards (2e prijs) en Michael 930 punten compound 67-44-36 yards. De rest van de Robin Hood-schutters had een eigen klasse, alles wat geen vizier had was ingedeeld in de barebowklasse 28-23-16 yards, en dat waren alleen zes schutters van Robin Hood. Carolien 822 punten (1e prijs), Mihaly 645 punten (2e prijs), Cas 625, Christian 426, Benjamin 402, Flip 356. Carolien |
| Nachtverschieting, Robin Hood 7 augustus | foto's nachtverschieting |
|
De nachtverschieting is al enkele jaren een terugkerende clubactiviteit waar iedereen naar uitkijkt en waar nog
lang over nagepraat wordt. We hebben dan ook al een aantal spraakmakende nachtverschietingen gehad; zwoele nacht
met wassende maan, saké en een oud bankstel, een landingsbaan en hamburgers met blauwzuur. Je moet erbij geweest
zijn om er over mee te kunnen praten... Na weken van mooi weer staat de nachtverschieting dit jaar voor 7 augustus op de agenda. Omdat het in de middag waait is de verwachting dat de regen omstreeks half 10 in de avond wel voorbij getrokken zal zijn. Niets is minder waar. Als het donker wordt waait het niet meer, er is geen maan, het is zwaar bewolkt, de temperatuur is goed maar het blijft regenen. Aansluitend bij de stikdonkere nacht is het aantal fakkels dit jaar beperkt tot 4 aan de meet en 8 bij de doelpakken. Het aantal paraplu’s daarentegen was nog nooit zo groot geweest. Veel give-away umbrella’s maar ook een regenboog en een plu die past bij de bekleding van de auto die erbij werd geleverd. Zo heb je weer een interessant gespreksonderwerp. |
Het startschot was dit jaar groots opgezet. Een oud en gaar doelpak, een gasbusje, een fakkel en een set pijlen. Na
enige proefpijlen werd de gasbus vol getroffen... doelpak in de hens. De regen en het zeer natte gras maakten deze
actie tot een ongevaarlijke stunt. Het natte gras smoorde de felle vlammen. Er werden meerdere heultjes geschoten en het is verbazingwekkend om te constateren dat sommigen het presteerden om een persoonlijk record te schieten in de donkere nacht. Door het tegenvallende weer was de opkomst niet groot, maar de pret was er niet minder om. Martijn had weer een uitstekende barbecue geregeld en met hulp van Alfred werden de gemarineerde vleesjes, schnitzels en speklapjes heerlijk gegrild. De barbecuetafel werd gecompleteerd met fris en sauzen. Net als andere jaren bleven de die-hards tot de klok van twee rond de vuurkorven op het veld hangen. De schrootjes waren toen op.... Wie gaat er volgend jaar verbouwen? Carolien |
| Veldronde Sint-Oedenrode, Concordia 10 - 11 juli | foto's sint-oedenrode |
|
Het belooft een warm weekeinde te worden en bij aankomst op boomkwekerij Van der Berk is het dan ook
al 25 graden. Er is een geel parcours uitgezet op de kwekerij en een rood parcours voor de helft in
het bos en de andere helft op de kwekerij. Alex, Willem, Ger en ik starten zaterdag met het rode parcours en beginnen in het bos. We zien dat wel zitten, het is er redelijk koel maar tijdens het wachten op het startschot gaan we dit toch anders zien. Het wemelt er van de muggen, met tienen tegelijk vallen ze ons aan. Ze steken dwars door je broek heen en muggenolie helpt nauwelijks. We vorderen slechts langzaam. Is het de warmte, het verre lopen tussen de doelen of het wachten op de pelotons voor ons? Om half drie hebben we pas 12 van de 24 doelen gehad. De hitte en het ontbreken van wind maakt dat ook zonder inspanning het zweet over rug en armen gutst. Alex krijgt materiaalpech met zijn boog maar ziet kans om hem toch op tijd te repareren en schiet twee doelen na. Allemaal worstelen we met de hitte maar Ger moet om gezondheidsredenen in de loop van de middag helaas opgeven. Het water is niet aan te slepen. Zaterdagmiddag is de organisatie al bijna door de 900 (!) flesjes water heen die voor twee dagen waren ingeslagen. Pas tegen half zes is het laatste schot gelost en vertrekken we naar het |
clubhuis van Concordia. Terwijl we aan een gezellige en goed verzorgde
maaltijd zitten breekt de hemel open. Een grijs regengordijn met harde wind en bliksemschichten
trekt over Sint Oedenrode. Op de camping wordt geredderd en gehoosd. Later gaat het opnieuw onweren en de meeste schutters gaan bijtijds naar bed. Die nacht is het nog voor een derde keer raak tussen donder en bliksem maar zondagochtend trekt de mist vlot weg en is het opnieuw stralend zonnig weer. Zondag lopen we het gele parcours. Het wordt het verhaal van de tien kleine negertjes. Ger is niet meer gekomen en in de loop van de ochtend haakt Alex ook af. Willem en ik willen niet opgeven dus samen eten we een halve watermeloen en lopen van schaduwplek naar schaduwplek met tussendoor even een korte stop bij een plok en een doelpak. Mijn zelfvertrouwen groeit in de loop van de dag en uiteindelijk kan ik de zondag afsluiten met 31 punten meer dan zaterdag. Willem bedankt voor je hulp en advies! Twee dagen ruim boven de 30 graden in de zon en nauwelijks wind eist zijn tol. De terugweg naar huis is te lang en te ver. Maar voor elk probleem is een oplossing dus ook dit keer. Carolien |
| Midzomerschans festival, Texel 27 juni | foto's midzomerschans |
|
Het was een erg origineel idee en het sprak mij dan ook zeer aan. We waren een onderdeel van een groot cultureel festival op de schans van Texel. Er was muziek, dans, kunst en re-enactment. Wij behoorden tot dat laatste, samen met een valkenier en een origineel kanon. Dit is, natuurlijk, zeg maar, helemaal mijn ding! In mijn complete outfit en met al mijn spullen (schild, zwaard, boogstandaard met gewei, vaandel, e.d.) naar Texel om daarmee te strijden bij de verdediging van een fort uit de 16de eeuw. Jammer natuurlijk dat ik de enige "Robin Hood"schutter was. Flip had nog een poging gedaan om zich aan te melden op het elfde uur, maar dat was mislukt. Dus liepen Hetty en ik samen het fort in met mijn hele handel om ons te melden bij 14 andere schutters, we waren dus slechts 15 in totaal. Het was schitterend weer, zonnig en warm, tot 30 graden. Dat had ook een nadeel, toeristen gingen liever naar strand of zwembad in plaats van € 7.50 uit te geven voor kunst en cultuur. En dus viel de aanloop van bezoek wat tegen, ook jammer voor de andere attracties. Maar wij hebben ons uitstekend vermaakt, dat moet gezegd. Bijna iedereen was in middeleeuws kostuum, hoewel je altijd wel een paar druiloren houdt die het blijkbaar niet hadden begrepen. Maar de meeste deelnemers zagen er schitterend uit en dat stond erg stoer boven op het fort. Wij werden boven op de wal van het bastion geplaatst, baan 1 tot en met 15, op een lange rij. De belegerende partij werd gesymboliseerd door een rij van 15 doelpakken (elke schutter z'n eigen blazoen). Deze stonden opgesteld op zo'n 30 meter aan de overzijde van de gracht in het veld en waren voorzien van een veldblazoen. We schoten per beurt 6 pijlen... op commando. Jawel, op commando, de bedoeling was door allen gelijktijdig te lossen, we zo de beroemde regen van pijlen zouden creëren. Maar ja, 15 pijlen is meer iets van motregen. Maar toch was het gelijk lossen wel grappig, en laat het geven van |
commando's maar aan Aad over, je kunt merken dat hij daarvoor heeft doorgeleerd. Maar na de serie van zes kwam dus het moeilijke moment. Ik had al vermeld dat het warm was en dat ik in volledige uitrusting was en dan de klim vanaf de wal, de wandeling over de brug, langs de gracht naar het veld, pijlen trekken (of rapen), score noteren, en dan de wandeling weer naar de wal en de beklimming daarvan om weer op de meet aan te komen en dat dus vijf maal. Bovendien schoten we twee series, dit begon toch wel heel erg op sport te lijken... Maar, het was een leuk toernooi en de sfeer was uitstekend. En in de pauze konden we dan de andere kunstvoorstellingen bewonderen. De strijd was snel gestreden, de belegeraars trokken zich terug, de schans was succesvol verdedigd. En zo konden we dan ook op tijd tot de prijsuitreiking over gaan. Ik was erg tevreden met mijn score, het ging uitzonderlijk goed. Maar ik weet het exacte bedrag niet meer, is ook niet zo interessant want ik kan hem toch niet tegen andere clubleden afzetten. De strijd om de eerste plaats ging, zoals zo vaak, tussen Kees Bakker en Jan Prins. Maar het schietresultaat was onbelangrijk, het ging om de entourage, de show en de aankleding en dat maakte dit toch wel een erg leuk toernooi. De organisatie van het midzomerschans festival dacht er ook zo over en had een prijs ter beschikking gesteld voor de best geklede schutter. Ik ging er eens goed voor zitten, op mijn houten stoel tussen mijn wapens en uitrusting, want die prijs kon mij toch niet ontgaan. De organisator hield een gloedvolle toespraak en de prijs ging naar... Dorith, uit Alkmaar. Ik moet eerlijk toegeven; zij zag er ook erg leuk uit in haar eigengemaakte outfit van restanten leer, dus een terechte winnaar. En de prijs was... Een workshop "Dansen op het Wad"... Dorith was blij... Ik ook (!). DIK |
| Texelronde Den Burg, Eilandschutters 11 - 13 juni | foto's texelronde |
|
"Ik heb m'n wagen volgeladen, vol met..... boog- en kampeerspullen", want het jaarlijkse kampeeruitje bij de
Eilandschutters staat voor de deur. Maar ja, des te verder wij Friesland in rijden, hoe harder het gaat
regenen. En zo slaat onze uitgelaten stemming toch een beetje om in 'Leuk? Een weekendje kamperen????' Maar
goed, dapper als we zijn stomen we op naar Den Helder en waarachtig daar klaart het wat op. Na de boot in 1
lang lint richting Den Burg, waarna we alle auto's verder kwijt zijn, want wij zijn - na later blijkt tegelijk
met Michael - de enige die het P-terrein van de schietvereniging opdraaien. Carolien is al iets eerder
gearriveerd, die heeft al een flink aantal km's in de kuiten, want door een misverstand blijkt de kantine
niet bemand. Maar goed, het is droog en zo worden in record tempo 3 tentjes in elkaar geknutseld. Arbeid maakt hongerig en dus besluiten we een gokje te wagen in het pittoreske Den Burg. Onder de 12 Balken zit tot de nok toe vol, maar bij Bruintje Beer vinden we een tafel aan het raam. Op het menu staan enorme spare ribs en super saté's en die laten we ons goed smaken. Net als de overheerlijke Texelse Skuumkoppe. En echt, we hebben aan alle bierfanaten onder onze schutters gedacht, tijdens ons PROOST...(gna gna). Terug bij het kampeerveld blijkt de groep compleet, want ook Wim, Jan, Herman en Frieda zijn gearriveerd. Met de tent van Anton en Chris is het veldje gezellig gevuld. En zo belanden we voor een 2e keer die avond in Den Burg en dit keer bij de Smulpot. Grote hilariteit om een heel klein hondje met een enorme emmer water. Zaterdagochtend begint al vroeg (voor Frieda en Sylvia al erg vroeg, beide blijken de trotse eigenaar te zijn van een lek luchtbed) en wat frisjes, namelijk met een koude douche. Maar ja, de echte bikkels onder ons, geven daar niet om. De watjes besluiten zonder te douchen aan te schuiven bij het ontbijt en geven de schuld aan de hard gekookte eitjes. Mihaly is al vroeg van huis gegaan en arriveert rond 8 uur al bij het veld. Na hem beginnen er aardig wat schutters binnen te lopen, en worden aardig wat handen geschud. Zoals met Alle en Dorith, Jan Prins en Kees Bakker en al snel is het tijd om naar het veld te verkassen, waar om 10 uur de short metric begint. 12 x 3 pijlen op 50 meter, 's middags het zelfde aantal gevederde voorwerpen over 30 meter. Tussendoor is voor de liefhebbers een prima lunch georganiseerd, compleet met soep en vers fruit. Aangezien het aantal deelnemers niet zo groot is, verlopen de schietronden sneller dan gebruikelijk en zo zijn we rond 4 uur klaar. Carolien en Frieda hebben gezellig geshopt, en hebben bovendien |
nieuwe luchtbedden voor ons gekocht (sommige mensen
verdienen nu eenmaal een standbeeld). Eilandschutters Bart komt binnen en ja, dat is het sein dat de BBQ kan beginnen. De plaatselijke slager heeft zich uitgesloofd, en zo kan iedereen van een heerlijke stukje vlees (en vis) genieten. Na het eten splitst onze groep zich, in strandkrijgers en kroegtijgers. Het weer is heerlijk, met nog lekker wat zon en dus besluiten wij de auto te pakken en richting De Koog te rijden. Vervolgens richting De Cocksdorp naar de vuurtoren. Naast de vuurtoren staat een café-restaurant op een prachtige plek, en daar hebben we een prachtig uitzicht op strand en zee compleet met ondergaande zon. De rest van de Robin Hood-groep gaat naar de plaatselijke bioscoop en geniet van de heel waarheidsgetrouwe acties van The A-Team. Zondagochtend worden we vroeg gewekt door een bende uitbundige zeemeeuwen, die luid schreeuwend boven onze niet-geluiddichte tentjes ruziën over dat heerlijke stuk Franse kaas dat bij Wim voor de tent ligt. De grootste luchtpiraat wint natuurlijk en begint triomfantelijk met die enorme snavel in de plastic zak te hakken. Wim denkt de herriemakers weg te jagen door ze boos vanuit de tent toe te spreken, maar helaas maakt dit weinig indruk. Uiteindelijk besluit hij dat er niets anders op zit dan de Franse 'smeerboel' maar in de container te gooien en zo keert de rust nog even terug over ons veldje. Deze ochtend mogen we douchen in de kleedkamers bij de tennisvereniging, en ja, daar is het water lekker warm. Na een prima ontbijt, en het opruimen van de tentjes schieten we 's ochtends 18 x 2 pijlen over 35 meter en 's middags over 25 meter. Ook nu zijn de weergoden ons gunstig gezind, en loopt iedereen weer een lekker kleurtje op. Even na 14.00 uur zijn de wedstrijden afgerond en kunnen we terugkijken op een vooral heel gezellig weekend. Wij vertrekken al snel om toch nog een deel van de zondag met Dennis door te brengen. De overige Robin Hood-schutters blijven voor een laatste drankje. Bij de prijsuitreiking blijkt dat Robin Hood de volgende scores heeft behaald. Short metric op zaterdag: dames barebow Sylvia 292, heren barebow Mihaly 385 en Harrold 193, heren compound Michael 535, heren recurve Herman 515, Wim 486 en Jan 255. Texelronde op zondag: dames barebow Sylvia (1e prijs) 375, heren barebow Mihaly 268 en Harrold 185, heren compound Michael 637, heren recurve Wim 573, Herman 544 en Jan 298. Sylvia en Harrold |
| Fort Erfprinsronde Den Helder, Zeemacht 6 juni | foto's fort erfprins |
|
Om 07.00 uur kwam Nico mij oppikken. Dat was ruim op tijd, zo niet veel te vroeg. Maar deze tijd was
gebaseerd op een grote opkomst van Robin Hood schutters en dan is, als je er op tijd bij bent, het
mogelijk om met het hele kluppie op dezelfde baan te gaan staan. Maar zoals altijd is Fort Erfprins
snel vol en was een aantal belangstellenden te laat geweest. Dus was het aan Nico en mij om de eer
van Robin Hood hoog te houden. Nu zijn wij beiden van het vroege opstaan dus vonden we het ook geen
bezwaar. Zo hadden we dus ook even de tijd om met Jan Feskens over het toernooi te praten en dan met
name over de aangepaste kleding (later in het verslag kom ik nog even op dit onderwerp terug). Nico en ik hadden ons inschreven op baan 1 en dat samen met vier andere leuke kerels van onze leeftijd, dus helemaal goed. Baan 1 was een durfdoel en dus meteen een goed begin, met name voor mij. Boven het overloopbassin van de blusvijver hing een lange plank, je moest helemaal aan het uiteinde gaan staan en dan één pijl lossen op een grote karper. Voor mij dus een gevalletje pure paniek. In het bassin stond hooguit een halve meter water dus van de plank vallen betekende naast een nat pak waarschijnlijk ook botbreuken. Onder mijn gewicht boog de plank angstaanjagend ver door, en ik schaam mij ook niet toe te geven dat ik doodsbenauwd was. Mijn gedachten golden de plank en dus niet het doel. Ik loste mijn pijl in het wilde weg... Plof, midden in de karper. Doel nummer 2 was een waaierdoel, drie eendjes elk 1 pijl. Ik had duidelijk nog genoeg adrenaline over, pats, pats, pats, drie keer raak. Tot dat moment had ik dus nog geen doel gemist. Bij Nico een brede grijns want hij en ik wisten beter, maar bij de baangenoten blikken van respect en ontzag. Natuurlijk verliep het resterende parcours in een wat meer neerwaartse lijn tot mijn gebruikelijk niveau, maar dat moment pakken ze me niet meer af. Het was weer een mooi parcours, het verbaast mij toch dat de organisatie het altijd weer nieuw en anders dan voorgaande jaren kan |
maken. Wat niet is veranderd is het klimmen en de afstanden waardoor de erfprins toch altijd
weer het toernooi is wat het meeste van je vraagt qua durf en conditie (zeker voor iemand van mijn
fysiek). Doelen zijn leuk en afwisselend en er wordt optimaal gebruik gemaakt van het terrein, de
wallen, het water en de gebouwen. Eén van de hoogtepunt was bijvoorbeeld een donkere bunker met
daarin twee vleermuizen die aan het plafond hingen. Ook was er een valk die net naast de blusvijver
hing, Nico raakte hem vol op de kop, deze brak onmiddellijk af en we hebben hem nooit weer
gevonden. De resterende dag vloog de valk onthoofd rond, toch knap. Alles met elkaar was het weer een perfect toernooi en een leuke dag. En ook over de resultaten zijn we niet ontevreden, Nico haalde 328- en ik 286 punten. Op de weg naar Steenwijk hebben Nico en ik nog even nagepraat over de ideeën van Jan Feskens om het toernooi toegankelijker te maken, voor meer schutters. Volgens Nico en mij gaat dat ten koste van het middeleeuwse karakter waarvoor het fort zich zo uitstekend leent. Maar daar staat wel tegenover, dat er van aangepaste kleding eigenlijk steeds minder sprake is. Hoewel daar in de uitnodiging nog steeds naar wordt verwezen wordt er in de praktijk weinig aan gedaan. Zolang je alle typen bogen toestaat en de camouflage niet ontmoedigt ga je dat niet redden. Zo bleek ook afgelopen zondag dat behalve de mannen van de organisatie en nog maar enkele schutters de "aangepaste kleding" droegen. Zelfs schutters die ik op andere toernooien in de meest prachtige outfits zie lopen dragen in het fort gewone kleding en dat is gezien de moeilijkheidsgraad van het parcours ook wel zo praktisch. Tegen dat licht, hebben Nico en ik besloten om ons heilige principe van middeleeuwse kleding op Fort Erfprins, voor Robin Hood te laten varen. Volgend jaar gaan ook wij in dagelijkse en praktische kleding en zo kunnen meer leden van Robin Hood zich inschrijven voor dit schitterende toernooi. DIK |
| Dag van het Park, Steenwijk 30 mei | foto's dag van het park |
|
Dit jaar doet de gemeente Steenwijkerland voor het eerst mee met het landelijke evenement Dag van het Park. Het thema is ”bomen” en
die zijn er natuurlijk volop te vinden in Park Ramswoerthe, waar het evenement wordt gehouden. Er horen veel ”doe dingen” bij de Dag van het Park en zo was ook Robin Hood benaderd om te helpen. Nu houden wij wel van iets nieuws dus was de afspraak gauw gemaakt en zo gingen wij op zondagmiddag met bogen, doelpakken en veel enthousiasme naar het park. Naast en achter de muziekkoepel kregen wij een mooie plek. Veilig en heel goed overzichtelijk, op een prominente locatie bij een van de toegangspoorten van het park. Er was deze middag slechts één minpuntje, de regen kwam regelmatig met bakken uit de lucht. Dit had tot gevolg dat het bezoekersaantal wat tegenviel. Echter de bezoekers die onze locatie bezochten waren zeer belangstellend naar de demonstratie en maakten gretig gebruik van het aanbod om onder deskundige begeleiding meerdere pijlen te schieten. Nieuwsgierig wat er nog meer te doen was in het park ben ik op een |
gegeven ogenblik op onderzoek gegaan. De hoogwerker kon tot 25 m omhoog en dat gaf een mooi overzicht over de
beuken, eiken en kastanjes van het park. En passant hebben we daarboven nog wat bomenkennis uitgewisseld, het is altijd leuk om met
vakbroeders te praten. Voor de kenners, er staan ook prachtige oude taxussen in het park. In de theekoepel kon je heerlijke hapjes bestellen en met een biologisch perensapje erbij smaakte het hartige plankje van De Proefkamer van Steenwijk uitstekend. Hier speelde ook af en toe een muziekband. Naast ons in de muziekkoepel stond ”Muzikale Verhalen”, een verhalenverteller met mooie muzikale begeleiding. De verhalen waren leuk en spannend, gingen over prinsessen, kikkers, ridders en boogschieten. Helemaal ons ding. Toen het aan het eind van de middag bleef regenen hebben we het water uit de boogkoffers gegoten en alles snel ingepakt. Naast boogschieten hebben we deze middag ook leuke inspiratie opgedaan voor komende activiteiten. Carolien |
| Robin Hood in het City-theater, Steenwijk 15 mei | foto's city-theater |
|
De bioskoop in Steenwijk verzint altijd iets origineels om de aandacht op de première van een nieuwe film te vestigen. Wat doe je
dan als in mei 2010 de première van Robin Hood - the movie, met Russell Crowe en Cate Blanchett, in Steenwijk wordt gedraaid... Een
belletje met de plaatselijke handboogvereniging is gauw gepleegd en op de vraag of we samen wat kunnen doen is het antwoord van Robin
Hood: "Ja, natuurlijk!". En zo staan we met een tiental leden op zaterdagmiddag naast het city-theater instructie te geven aan het publiek. Het city-theater had al een aantal dagen eerder de foyer aangekleed om de film te promoten. De gebruikelijke posters waren opgehangen maar ook hingen er bogen, pijlen en traditionele kledij van schutters van onze vereniging. Ook op de website van het theater werd de samenwerking tussen theater en sportvereniging op zaterdagmiddag aangekondigd. Wat was namelijk het geval? Publiek kon op zaterdagmiddag, onder begeleiding van handboogschutters van Robin Hood, korting schieten voor hun bioskoopkaartje. In de middag werd er nog geflyerd tussen het winkelende publiek en samen met de advertenties en aankondigingen had dit tot gevolg dat het doorlopend druk was aan de meet naast het theater. Ruim 50 mensen grepen hun kans om met korting naar de film te gaan, of zoals sommigen zeiden, eindelijk het boogschieten eens te kunnen proberen. Gaandeweg de middag kwamen steeds meer Robin Hood schutters even kijken naast het city-theater. Natuurlijk was de afspraak, om ’s avonds |
samen naar de film te gaan, gauw gemaakt. We gingen er eens goed voor
zitten om belegeringen, brandstichtingen, plunderingen en heftige vechtscènes voorgeschoteld te krijgen. Alles was uit de kast getrokken om de
gebeurtenissen zo echt mogelijk te laten lijken. Wat mij betreft, bijzonder goed geslaagd. Het traditionele verhaal van Robin Hood is verrassend aangepast. Waar het allemaal om draait in deze film is "How the man became the Legend" en dat werd een leuk verhaal. Wij kwamen natuurlijk onder andere voor de bogen en we werden absoluut niet teleurgesteld. Vooral de longbow kwam in actie maar ook de kruisboog kreeg ruim aandacht. Het boogschieten is beslist geen ondergeschoven kindje in deze film, in een interview vertelde Crowe dat ze bij de trainingen 200 pijlen per dag hadden geschoten, het ziet er dan ook allemaal prima uit. De enorme pijlenregens waren overweldigend en de veldslag aan de kust was een indrukwekkend staaltje krijgskunst, of filmkunst zo je wilt. Er zijn prachtige beelden van een idyllisch Middeleeuws Engeland, stromende beekjes, glooiende heuvels, riet gedekte huisjes, oude beukenbossen en veel, heel veel paarden. De feestjes en dubbel-zinnigheden houden het luchtig en daarmee is er naast haat en nijd ook tijd voor dagelijkse beslommeringen. De filmdistributeur was enthousiast over de samenwerking tussen theater en sportvereniging en zo werden in de pauze drie speciaal gedrukte shirts van de film onder het publiek verloot. Carolien |
| Dorpsronde Tienray, 't Trefpunt 2 mei | foto's veldronde tienray |
|
Na een voorspoedige reis lopen we even voor half 9 het "Doel" van ‘t Trefpunt in Tienray binnen. Er heerst al een
gezellige drukte en we sluiten aan in een korte rij om ons vervolgens vlot te kunnen inschrijven. Na nog wat "hallo
en dag" wordt de baanindeling voorgelezen en worden de schutters naar hun schietlocatie gebracht. Dennis en ik
worden, samen met Harry en Peter van "Ons Genoegen" uit Ysselsteyn, naar doel 18 gebracht. "Als de kerkklok half
tien slaat begint de wedstrijd", zo werd ons bij vertrek verteld. Wij wachten en inderdaad, even later luidt de
kerkklok half tien en kunnen we beginnen. De veldronde in Tienray is alle jaren in het bos en bij de zandafgraving. Maar eens in de zoveel jaar wordt een ronde in de dorpskern uitgezet en in 2010 is het weer zover. Wij beginnen bij de plaatselijke tegelhandel in de Spoorstraat. Een prettig begin met een kookplaat, voor ons als hout- en barebowschutter, op 25 m. Dan een zestiger op 30 m op het parkeerterrein langs de vrachtwagens. We lopen verder en missen bijna doel 20 dat in een particuliere tuin is opgesteld die wordt beveiligd door "gevaarlijke honden" en "hoog-spanning", als we de borden moeten geloven. Het volgende doel staat in de plaatselijke kroeg. Toch wat onwennig gaan we naar binnen en schieten met de rug tegen de tapkast in het achterzaaltje op de bunnie die daar staat opgesteld. Het pand is al lang geleden gebouwd en het toenmalige bouwbesluit garandeert voldoende hoogte om de boog uit te trekken. Wel is het binnen erg donker wat vooral Harry, met de scoop van zijn compound, problemen oplevert. Na het noteren van de punten zetten we ons aan de bar. We beginnen elkaar te begrijpen en leren elkaar verstaan, vrolijk en met goede zin gaan we na koffie, thee en fris weer op pad - het is nog vroeg. We "nemen" nog wat doelen, waaronder die op het sportveld waar de voetballers al aan het intrappen zijn. Dennis zijn pijl blijft in de doelpaal steken. Aangekomen bij het clubhuis van ‘t Trefpunt mogen we door de zijdeur naar binnen schieten. Het is onze tweede catering en dus nemen we ook maar meteen een broodje. We lopen door naar een lange oprit voor een tachtiger op 50 m. Pijlen die missen vliegen nog zo‘n 60 m door over de betonklinkers en knallen tussen de opgestapelde pallets, da‘s effe zoeken... Nu begint het echt leuk te worden. Bij een aannemer schieten we in de |
werkplaats omhoog naar de eerste verdieping en na een brug en een geitenhok staan we even later op een bouwplaats. In de grote
bouwlift die hoog boven het huis-in-aanbouw uittorent hangt een blazoen. Dit zijn spectaculaire doelen of, hoe
je in een vlak land hoogteverschil kunt maken. Ondertussen begint het langzaam te regenen en gaan we bij het jeugdcentrum naar binnen. Onder toeziend oog van Umberto Tan en Ronald Koeman op de tv en een keiharde Easy Livin‘ van Uriah Heep uit de boxen schieten Dennis en ik allebei onze eerste zes. Het moet toeval zijn. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat de omstandigheden hier bepalend zijn voor de goede score. We drinken niets en gaan snel weer naar buiten want conversatie is niet mogelijk door de herrie. De regen valt nu met bakken uit de lucht en jassen en regenschermen bieden nauwelijks verlichting. De snackbar wel, we besluiten tot een korte pauze. Het verschil tussen een kleine en een grote friet is hier dat de ene groot is en de andere nog groter, maar we hebben alle tijd en als we weer buiten staan is het bijna droog. Vervolgens pakken we nog even het Sint Joseph hotel, de kerk en een stuk van het processiepark mee. We volgen de pelgrimsroute een stukje en passeren verscheidene kapelletjes en de snelstromende Molenbeek. Uiteindelijk komen we in een soort modeltuin terecht waar ik langs een kunstmatige vijver ruim 200 Rhododendrons tel. Eén pijl gaat ver naast en nadat de trein is gepasseerd vinden we hem in stukken in het bos terug. Vanaf een platte wagen schieten we door een huifkar de schuur in terwijl de lucht bijna zwart wordt. Onder deze dreigende wolken schieten we het laatste doel, hoog boven een werkplaats aan de Spoorstraat en zo zijn we weer terug bij af. Tijdens het noteren van de punten klettert de regen weer ongenadig op onze hoofden. We blijven nog wat hangen in de werkplaats en tellen de scores. Na enige tijd kunnen we droog naar het clubhuis lopen om de scorebriefjes in te leveren. De gehele terugreis van 2 uur is gehuld in een spray van regen en opspattend water en terwijl wij terugkijken op een heel bijzondere en compacte ronde met verrassende doelen, is het enige lichtpuntje onderweg een snelle Maserati die vervolgens onmiddellijk weer verdwijnt in de regen. Carolien |
| Lentekoning, Robin Hood 18 april | foto's lentekoning |
|
Op een mooie lentedag, mwa mwa.....
Op den ochtend van den 18e april 2010 verzamelde zich een bont gezelschap op het strijdtoneel van den vereniging
der handboogschutters. Een bont gezelschap, jawel, variërend van de stoere krijgsheld Attilla de Hongaar, de ridder
van de orde van het Groene Kruis, de ronde ridder van de vierkante tafel, een verdwaalde Centurion op stalen ros,
een lieftallige jonkvrouwe, een lange blonde held geheel in leer gehuld, een man met een wel heel bijzondere houten
(nee, geen wc-)bril en vele uitdossingen hiertussen. Met een kaartentruck waarbij zelfs Hans Kazan zou verbleken, werd het gezelschap in duo’s verdeeld, die tezamen een zo hoog mogelijke score moesten behalen. Onder leiding van de twee imposante ridders begaf het gezelschap zich daarna naar de toppen van het strijdtoneel, van waar werd geschoten op een aantal 2D-dieren die kunstig door Jan de Lange waren getekend. |
Vanaf drie verschillende punten werd door de duo’s naar drie verschillende doelen geschoten, en werden de behaalde
punten gedeeld. Hierna volgde een welverdiende koffiepauze. Meesterkok Flip verzorgde koffie en thee, meesterkok Christian had samen met eega een groot aantal heerlijke appeltaarten gemaakt, die prima in de smaak vielen. Er ging weinig mee terug naar huis... Na de pauze volgde twee rondes van het 1-pijlsysteem op traditionele blazoenen, puntentelling van 1 tot en met 6. Na een goed doordachte rekenmethode, bleek Wim Uiterwijk de hoogste score te hebben behaald. Zo mocht hij de 1e prijs (een sponton) en de titel Lentekoning 2010 in ontvangst nemen van Mondher, de Lentekoning 2009. Een geslaagd evenement, met bijzonder hulde aan de organisatie voor het prachtige weer en weinig wind. Harrold en Sylvia |
| De Buze, Steenwijk 17 april | foto's de buze |
|
Op de eerste echte mooie lentedag van 2010 geeft Robin Hood een demo bij jongerencentrum De Buze in Steenwijk. Leon
en Remco hebben de demo bedacht en samen met Dik voorbereid, als onderdeel van hun maatschappelijke stage. Op een
uitstekende locatie, in de tuin van het onbewoonde pand naast De Buze, staan vier doelen opgesteld. De bezoekers
schieten onder begeleiding hun pijlen op de doelpakken. Acht Robin Hood-schutters zijn vanaf twee uur aanwezig en
zorgen voor de begeleiding. Tussendoor vertonen zij hun kunsten, vanaf de meet maar ook hoog vanaf de brandtrap. Het is redelijk rustig, maar de hele middag komen bezoekers kijken en zelf boogschieten om vervolgens nog lang te blijven hangen. Kijken, veel vragen over boogschieten en over de vereniging; wat zijn dat nou voor |
mensen die lid worden van een handboogvereniging... De sfeer is ontspannen en gezellig, wel koffie en fris maar geen alcohol tijdens het schieten. Het is voor niemand een probleem. En wie het buiten even te warm vindt kan binnen tafeltennissen. De ligging van De Buze is prachtig, direct naast het centrum buiten de stadswallen. Belangstellenden schieten een afstand van 10 m, schutters van Robin Hood staan met hun rug tegen het hek en schieten pakweg 25 m. Niemand heeft het geprobeerd, maar de afstand vanaf de stadswal naar de doelen naast de Buze is 70 m, de 2e olympische afstand... Dat behoort misschien een volgende keer tot de mogelijkheden. Carolien |
| Oestertoernooi Texel, Eilandschutters 11 april | foto's oestertoernooi |
|
De handboogsport is in populariteit enorm gestegen, het aantal beoefenaars enorm toegenomen. Zo ook het aanbod
in toernooien en dat is natuurlijk een goede zaak. Er zit maar één nadeel aan en dat is dat het aantal deelnemers
zich, door dat gevarieerde aanbod, steeds meer versnipperd. Zo reden Ninke en ik als enige afgevaardigden van Robin
Hood naar Texel voor het oestertoernooi. Maar laten we dat dan een sterke vertegenwoordiging noemen. Het is een
leuke rit en de afsluitdijk verveelt nooit en met twee personen kom je ook nog eens tot een goed gesprek. We waren keurig op tijd in Den Burg en de koffie was net klaar. De boog opspannen is, in mijn geval, vlot klaar en dus kon ik mij storten op het opfrissen van mijn contacten met de Texelschutters. De sfeer zat er dus vanaf het begin goed in. Een groot Nederlands sportman en filosoof heeft ooit gesteld dat elk nadeel z'n voordeel heeft en dat is waar. Vroeger was het dringen achter de meet tijdens de wedstrijd en dat leverde ook wel eens moppers op maar bij nog geen veertig deelnemers loop je dat risico niet. Dus verliep het toernooi soepel en was je keurig op tijd klaar. En dat was, met het oog op de oesters, van groot belang. Het was weer bijzonder gezellig achter de meet en het was een leuk toernooi. En er was weer een schutter, op baan 1, die een keurige Robin Hood schoot. Nog even de resultaten van het Robin Hood handboog duo, voor de volledigheid: Ikzelf schoot 's morgens een keurige 131 en verbeterde mij |
zelfs in de middag naar 134, dus bracht ik mijn totaal op 265, hetgeen mij een mooie zesde plaats
opleverde, ik ben tevreden. Had ik al gemeld dat er zes longbow schutters waren? Ninke haalde eremetaal met het veroveren van de derde plaats. In de eerste ronde schoot ze 194 en in de tweede zowaar 220, hetgeen dus een totaal van 414 opleverde. Ik was reuze trots op haar. Had ik al gemeld dat er drie dames recurve waren? Maar toen kon het hoogtepunt van het toernooi dan eindelijk een aanvang nemen, die hele heisa met dat boogschieten is natuurlijk niet meer dan het perfecte excuus. In de pauze waren er al een paar opengemaakt en lagen klaar voor consumptie, dus ik had al gesnoept. Een kleine tien jaar geleden at ik voor het eerst, ook op het oestertoernooi, mijn eerste rauwe oester en sindsdien ben ik verslingerd. Ik vind ze héérlijk!! En natuurlijk was de tong en schol evenmin te versmaden. Ik was de bob, dus de "scuumkoppe" moest ik aan mij voorbij laten gaan. Maar dat gemis zal ik bij de Texelronde ruim goed maken, dat beloof ik. Het was weer een uitstekend toernooi en ik dank de Texelaars voor de gastvrijheid en het zee banket. Volgend jaar weer, hopelijk met een groter aantal deelnemers van Robin Hood. DIK |
| International Postal Competition 2009-2010 |
|
De International Postal Competition strekte zich uit over een reeks van 5 wedstrijden, die vanaf november 2009
tot en met maart 2010 één keer per maand door de deelnemende verenigingen op de eigen locatie werden geschoten. Aan
deze "International postal competition" werd deelgenomen door MSV Zeemacht, afdeling Handboogsport, uit Den
Helder. HBV Achilles uit Alkmaar, HBV "Eilandschutters" uit Den Burg, de Portsdown Archeryclub uit de omgeving
van Portsmouth, de Kirby Muxloe Archeryclub uit de omgeving van Leicester en sinds november 2009 door
handboogvereniging Robin Hood uit Steenwijk. Het aantal deelnemers lag rond de 180 schutters, waarvan
20 vanuit handboogvereniging Robin Hood. Deze wedstrijden werden gehouden in de vorm van een "Portsmouth Round"; 60 pijlen op 20 yards (18 meter) op een 60 cm blazoen. De scores werden door de deelnemende verenigingen per e-mail naar het wedstrijdsecretariaat in Den Helder gestuurd. Naast de gewone score werd er van elke schutter ook een zogenaamde Handicap Adjust Score opgemaakt. Dat is een door The Grand National Archery Society uitgedacht systeem, om wedstrijden tussen schutters van verschillend niveau of met verschillende types boog mogelijk te maken. Het lijkt op het handicapsysteem, dat ook bij golf wordt gebruikt. De schutters werden in deze competitie in verschillende klassen ingedeeld, namelijk: Individuele klassementen: A. Individuele klassementen voor de werkelijke scores √ Recurve; Dames, Dames veteranen, Heren en Heren veteranen. √ Compound; dezelfde vier klassen √ Barebow; dezelfde vier klassen √ Longbow; eveneens dezelfde vier klassen √ Jeugd; een mix van Recurve en Compound voor schutters t/m 17 jaar (zowel jongens als meisjes; in 2009-2010 onderverdeeld in een aantal groepen). B. Individuele klassementen voor de Handicap Adjust Scores √ Heren √ Dames √ Jeugd Verenigingsklassementen: A. Verenigingsklassementen voor de werkelijke scores √ Top 6 adult score. De zes hoogste scores van de volwassen schutters van een vereniging van de maand opgeteld. Ieder boogtype kan hierin voorkomen, dus zowel compound als recurve of eventueel barebow en longbow man of vrouw. Aan het eind van het seizoen is de totale clubscore het totaal van de 5 maandscores √ Top 2 youth score. Dit zijn de twee hoogste scores van de junioren/ aspiranten van een vereniging. Verder het zelfde als bij de volwassenen. B. Verenigingsklassementen voor de Handicap Adjust Scores √ Top 6 adult handicapscore. De zes hoogste Handicap Adjust Scores van de volwassen schutters van een maand opgeteld. Aan het eind van het seizoen worden de 5 maand scores opgeteld √ Top 2 youth handicapscore. De twee hoogste Handicap Adjust Scores van de jeugdschutters van een maand opgeteld Aan het eind van het seizoen worden de 5 maand scores opgeteld. Hoewel de laatste wedstrijd in maart geschoten is, kwam kort geleden de einduitslag binnen. De Kirby Muxloe Archeryclub had de laatste scores namelijk vrij laat ingeleverd. De via Robin Hood uitkomende schutters boekten de volgende resultaten: Individuele klassementen voor de werkelijke scores Heren Barebow √ Milhaly Molnar behaalde met 4 genoteerde wedstrijden een puntentotaal van 1681. Dit was voldoende voor een tweede plaats. Als Milhaly vanaf de eerste wedstrijd mee had kunnen doen, was hij vrijwel zeker eerste geworden. Het verschil met nummer 1, met 5 genoteerde wedstrijden, bedroeg slechts 28 punten. √ Harrold van de Meent liet maar 1 wedstrijd noteren en belandde daarmee op de 8e plaats. Heren Compound √ Martijn Rodermond behaalde met 4 genoteerde wedstrijden een puntentotaal van 2183. Dit was voldoende voor een 3e plaats. Het is jammer, dat Martijn de laatste wedstrijd niet geschoten heeft, anders was hij vrijwel zeker eerste geworden. Heren Longbow √ Richard Out belandde in deze klasse met een puntentotaal van 1346 op de 9e plaats. Ook Richard heeft de laatste wedstrijd niet geschoten. Anders had er zeker een 5e of 6e plaats in gezeten. Heren Recurve √ In deze klasse behaalde Hans Rinkema nipt de eerste plaats met een puntentotaal van 2811. Zijn voorsprong op nummer 2 bedroeg in het eindklassement slechts 2 punten. |
√ Edo Rutten behaalde in deze klasse met 2660 de 10e plaats. √ Michael van Hulst belandde met een puntentotaal van 2520 op de 18e plaats. √ Herman Uiterwijk werd met 4 genoteerde wedstrijden 25e met een totaal van 2203. √ Flip Grünefeld werd met 2028 punten 31e, met slechts 4 genoteerde wedstrijden. √ Wim Uiterwijk liet 3 wedstrijden noteren en belandde daarmee op de 35e plaats. √ Jeroen Dollekamp liet eveneens 3 wedstrijden noteren en eindigde daarmee met een puntentotaal van 1651 op de 36e plaats. √ René Brugmans (twee genoteerde wedstrijden) en Casper Dollekamp (één genoteerde wedstrijd) eindigden daarmee respectievelijk op de 47e (825 punten) en de 50e (475 punten) plaats. Heren veteranen Longbow √ Willem Vlas werd in deze klasse eerste met een puntentotaal van 2315. Jammer was, dat Willem als enige in deze klasse was ingedeeld. Maar als we ter vergelijking kijken naar de klasse Heren Longbow heeft Willem een goede notering gerealiseerd. De daar als eerste geplaatste schutter liet namelijk een puntentotaal van 2121 noteren. Heren veteranen Recurve √ Kees Zijm eiste in deze klasse met een puntentotaal van 2675 de 7e plaats voor zich op. √ Joop Seepma werd 11e met 2511 punten. √ Jan de Lange belandde met 2446 op de 16e plaats. √ Jan Uiterwijk werd met 2245 punten 20e. Dames Recurve √ Marissa Broekman liet slechts één wedstrijd noteren en belandde met 366 punten op de 20e plaats. Jeugd B √ Dennis van der Meent eiste met 2545 punten de tweede plaats in de klasse voor zich op. Certificaten In voorgaande jaren werden bij de volgende resultaten certificaten uitgereikt: √ Bij de hoogste totaalscore in een klasse. √ Bij de hoogste serie in een klasse. In verband met de laat ingeleverde standen vanuit Engeland zal dit nog wel even op zich laten wachten, maar met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zullen de volgende vanuit Robin Hood deelnemende schutters de volgende certificaten tegemoet kunnen zien: √ Hans Rinkema, hoogste totaalscore in de klasse Heren Recurve. √ Willem Vlas, hoogste totaalscore in de klasse Heren veteranen Longbow. Individuele klassementen voor de Handicap Adjust Scores Heren 2 Michael van Hulst 7335 HAS punten 7 Joop Seepma 7269 HAS punten 11 Jan Uiterwijk 7236 HAS punten 12 Kees Zijm 7235 HAS punten 15 Jan de Lange 7222 HAS punten 24 Willem Vlas 7190 HAS punten 35 Edo Rutten 7151 HAS punten 36 Hans Rinkema 7151 HAS punten 64 Richard Out 5879 HAS punten 65 Flip Grünefeld 5856 HAS punten 66 Herman Uiterwijk 5836 HAS punten 68 Martijn Rodermond 5793 HAS punten 69 Milhaly Molnar 5777 HAS punten 83 Jeroen Dollekamp 4365 HAS punten 86 Wim Uiterwijk 4304 HAS punten 101 René Brugmans 2773 HAS punten 103 Casper Dollekamp 1425 HAS punten 112 Harrold van de Meent 1186 HAS punten Dames 27 Marissa Broekman 1491 HAS punten Jeugd 6 Dennis van de Meent 7240 HAS punten Verenigingsklassementen voor de werkelijke scores In dit klassement speelde Robin Hood geen rol van betekenis. In de "Top 6 adult score" behaalde Robin Hood 16.397 punten en belandde daarmee op de 4e plaats. In de "Top 2 youth score" eindigde Robin Hood met 5.613 punten op de 5e plaats. Verenigingsklassementen voor de Handicap Adjust Scores In dit klassement behaalde Robin Hood een duidelijk beter resultaat. In beide klassen eiste Robin Hood de 3e plaats voor zich op, namelijk in de "Top 6 adult handicapscore" met 44.001 punten en in de "Top 2 youth handicapscore" met 14.847 punten. Willem Vlas |
| Bisteronde, Robin Hood + Lemsterland 14 maart - Mijn eerste 4de Biste Ronde 2010 | foto's bisteronde |
|
Amper 3 maanden bij Robin Hood werd mijn aandacht getrokken door Casper toen hij op de zondag-training in de pauze het over de
Bisteronde had, een 3D wedstrijd. Aangezien ik dagelijks over het internet struin, plus voor ik bij Robin Hood kwam ik mezelf aardig heb verdiept in het handboogschieten, wist ik daar wil ik aan meedoen. Mijn broer Ben vond het een gaaf idee dus die zich ook opgegeven, alleen de boog moest hij nog regelen. Mijn eigen zorg waren pijlen omdat een aantal mede schieters me uitlegde dat ze nogal verdwenen of je schoot ze kapot op spontaan overstekende bomen, maar goed het was januari dus tijd zat. De weken verstreken soms toch wel te langzaam maar goed de datum kwam gestadig dichterbij. Ik was volledig gefocust op mijn recurve waarmee ik zou gaan schieten op de Bisteronde. Maar ineens paar weken terug een kans... ik had genoeg geld voor een compoundboog. Na wat niet nader te benoemen tegenslagen in het verkrijgen van mijn compoundboog was het zover, de donderdag voor de ronde ik en me broer naar Brabant en zowaar ik de trotse bezitter van een Hoyt Contender 2010 compoundboog. Klein probleem, ik had de pijlen maar omdat ik custom made arrow wraps er op wilde... tja die kan je alleen bestellen als je weet welke pijlen je heb. Dezelfde avond ze online besteld nu maar hopen dat ze op tijd binnen waren, aangezien het daar aan zal liggen of ik me compound op de Bisteronde zou gebruiken. Vrijdagmiddag kwam het mailtje van SOCX de wraps waren onderweg dus zaterdag werd verenplakdag. Met hulp van me broer Ben die de wraps op de pijlenschacht plakt was het in een paar uur gedaan, ik was klaar voor de Bisteronde. Zondag op tijd van huis naar Bant, en het was relatief makkelijk te vinden. Na parkeren hebben we ons snel ingeschreven, consumptie-bonnetjes geregeld, boog in elkaar en we waren er klaar voor. Ondertussen druppelden er meer en meer schutters binnen, lekker gezellig met een kop koffie in de hand een babbeltje maken wachtend op de aankondiging om van start te gaan. Rond 10 uur was het zover en na een kleine toespraak werden we begeleid in mij geval door Casper. Ik begon met doel 22, voor het startschot zou vallen werd ik al de schrijver en schijnbaar ook teamopperhoofd niet mijn ideaal idee maar goed ik schikte in mijn taak. Na het dubbele startschot gingen we van start. Een korte afstand maar goed ik blij, beetje inkomen leek mij wel goed dus ik liet me vizier lekker op de 16 meter staan en... raak dat gaat goed. Mijn pijl was tot aan zijn veren erin verdwenen en... er zat smurrie aan die lekker plakkerig was, niet uitgeharde purschuim, maar goed het volgende doel. De zwijnen, een doel waar je als je het babyzwijntje zou raken er 20 min punten op je lijstje kon schrijven. Michiel Veen had op ons eerste doel geen punten geschoten en wist het babyzwijntje in de neus te raken dus geen lekker begin. Ik moet toegeven het zwijnendoel liet mij moed aardig zakken, mijn eerste schot was te hoog pijl ketste op de boomstam die erachter lag en vervolgde zijn weg het bos in en is tot op heden niet meer gezien. De 2 volgende pijlen wel, waren vol op die boomstam en na inspectie... krom. Dus 3 pijlen afgeschreven en met 12 van start gegaan, mja het is al magertjes maar goed het zij zo. Doel 24 liepen we voorbij even niet goed opgelet maar goed na een kleine omweg vonden we hem toch, een eend... op nog geen 8 tot 10 meter afstand en moest geschoten worden vanaf een paar planken over een soort slootje heen. |
Ok niet ideaal voor een compound, als ik daarmee voluit schiet kon ik nog een pijl afschrijven want die zou mogelijk er
doorheen gaan en de grond in verdwijnen. Mijn oplossing 25% uittrekken zonder me scope te gebruiken en uit losse hand lossen en het beste hopen, en het ging zowaar goed en ik kon weer een doel afvinken. Moed steeg weer dus de wandeling door het bos werd weer doorgezet. De plakkerig troep op die ene pijl was uitgedroogd, na wat krabbelwerk vond ik hem wel weer geschikt voor gebruik en ik moet zeggen die heb ik ook het meeste gebruikt tot na de middagpauze en ergens na doel 1. Ik had nog 8 goede pijlen over 1 kromme na beetje rechtbuigen had ik gebruikt op het durfdoel en gemist, iets teveel compensatie voor de wind. Ondertussen waren we bij de Duif op een boomstam gekomen ik weet even het nummer niet meer, maar het eerste schot was redelijk spectaculair de pijl miste, spatte in stukjes, 2de was raak maar toen we gingen kijken was hij diep in het hout dat achter de duif zat, enige manier om hem eruit te krijgen was breken... maar goed hij was toch niet goed meer, waar de nock zat was de pijl ingescheurd dus niet bruikbaar. Ok nog 5 pijlen en zeker nog 9 doelen te gaan maar nog haalbaar als... ja als. Op een bepaald moment kwamen we bij een paar heuvels. Eentje met een bok 3 keer mis, 1 pijl vonden we terug 2 tja pleite ok nog 3 over. Volgende heuvel eerste schot raak... gelukkig volgende heuvel een bever ofzo ik wist het niet meer, vermoeidheid begon mij toch wel een beetje wazig te maken. Eerste twee schoten dik er overheen en derde schot naast. Die derde pijl vonden we nog terug. De andere twee... vermist, nu wordt het toch nijpend, 1 pijl over en toch nog 7 doelen te gaan. Mijn oplossing ik had nog 2 kromme pijlen na een beetje terugbuigwerk vond ik ze weer geschikt voor hergebruik, met in me achterhoofd de gedachte one shot one kill. Doel 15, de rat en de wolf, hier wist ik in 1 schot de rat te raken mooi niks meer aan doen. Een klein gesprekje met Casper en Christian die kwamen even kijken hoever we waren en we liepen een beetje achter maar goed het eind was in zicht. De volgende doelen 16 tot 20 heb ik met me recht gebogen pijlen gedaan en daarmee toch nog leuke punten binnengehaald. Me laatste doel 21 heb ik al me laatste schietbare pijlen op losgelaten. Alle drie mis maar goed ik ben een katte vriend dus tussen me oren een lynx proberen te raken... ok ok een slecht excuus. Na het inleveren van de scores was het wachten op de uitreiking en ik moet zeggen als vereniging Robin Hood hadden we toch lekker veel podiumplaatsen. Ik heb niet alles meegekregen maar omdat eigenlijk ineens de vermoeidheid er bij mij insloeg en me rug begon te protesteren heb ik Mihaly, Dennis, Steffan, Michiel en Saskia voorbij zien komen op het podium. En dat maakt je toch trots op je vereniging. Wat vond ik van de Bisteronde? Ik heb het reuze naar me zin gehad de locatie was echt perfect. Lekker buiten gewandeld het weer zat mee op een klein nauwelijks te noemen buitje na. Over het geheel gezien heb ik het niet slecht gedaan met een hagelnieuwe boog wist ik toch een score neer te zetten van 341. Dit is echt voor herhaling vatbaar, en nu is het tijd voor mij om nieuwe pijlen te regelen. Groetjes Michael van Hulst |
| 3D oefendag, Robin Hood 28 februari | foto's 3d oefendag |
| Het was weer zo'n uitstekend initiatief vanuit onze club. We hebben nogal wat nieuwe en aspirant leden en de "Bisteronde" komt er aan. Dus was het een goed idee om belangstellenden kennis te laten maken met het fenomeen 3D schieten. Het geheel was voorbereid door Alfred, Dennis en Jeroen en het zag er goed uit. Er was een parcours uitgezet over het terrein van NOVEAS en Robin Hood, waarbij gebruik was gemaakt van de hoogteverschillen en de aanwezige begroeiing, al vond ik het omkappen van een boom, net in het park, wat ver gaan. Doelpakken waren her en der geplaatst en voorzien van de dieren zoals die door Jan de Lange ooit waren getekend. Om het geheel zo realistisch mogelijk te maken had het organiserende team zelfs slecht weer geregeld, regen en |
wind teisterden het terrein. Voor mij had het best iets minder echt gemogen, maar
ik wil geen kritiek hebben. De training verliep uitstekend, Dennis legde de bedoeling en regels duidelijk uit en gaf bovendien tips en wees op de moeilijkheden. En al snel vlogen de pijlen vanuit alle mogelijke posities richting de 2D dieren. Het was allemaal zo echt dat het al snel zaak werd dat je nog voldoende pijlen over hield voor de "Bisteronde". Ondanks de omstandigheden werd het een zeer geslaagde activiteit. Laat het 3D toernooi maar komen, wij zijn er klaar voor. Organisatie team, bedankt. Aan jullie zal het niet liggen... DIK |
| Valentijn, Robin Hood 14 februari |
|
Als rechtgeaard "grumpy old men" en fossiel uit een tijdperk dat het leven nog normaal was heb ik altijd moeite
gehouden met al die Amerikaans flauwekul die onze samenleving langzaam maar zeker infiltreert. Maar er is geen
ontkomen meer aan, McDonalds is de nieuwe frietkot en de kerstman wordt sinterklaas. En zo ook op mijn
handboogclub waarvan ik dacht dat traditie hoog in het vaandel staat. Maar zoals de Engelsen zeggen: "If
joe kant biet them, sjoin them!". Zo mochten we vorig jaar het nieuwe fenomeen Halloween ervaren, wat een
erg geslaagde activiteit was en nu was het dus 14 februari en dat heet dan Valentijnsdag. Het geheel kwam even spontaan als onverwacht. Op onze gebruikelijke zondagtraining begon Flip, in de pauze, enkele doelpakken te voorzien van funblazoenen. Nieuwsgierig als ik nu eenmaal ben ging ik even kijken. Een leuk stukje huisvlijt, harten en cupido's, voorzien van scores, ik begon het te begrijpen. Toen we de koffie op hadden, nam Flip het woord. Hij had voor de liefhebbers een leuke wedstrijd in elkaar geknutseld in het kader van Valentijn en de winnaar mocht zich de |
hartenjager van Robin Hood noemen. Nu
moet ik natuurlijk mijn reputatie als romanticus en hartenbreker (dank je wel, Sylvia...) hoog houden dus kon
ik de uitnodiging van Flip om mee te doen niet weigeren. En gelukkig waren er nog meer romantische zielen
aanwezig en zo kregen we een leuk groepje deelnemers. Flip was spelleider en scheids. En zo vlogen al snel
de eerste pijlen richting de blazoenen. De symboliek van een pijl door het hart ontging ons niet en ook
Cupido bleek met zijn kleine boogje geen partij voor ons geweld, menig hart brak en Cupido sneuvelde... Het werd een vrolijke boel en een sportieve strijd. Jonge en jong gebleven harten gingen voor de eer. Uiteindelijk werd Ben de grootste hartenjager met 79 punten en Bas werd goede tweede met 67, maar gezien zijn jonge leeftijd durf ik te voorspellen dat hij het nog ver gaat schoppen... ook in de liefde. Dit was weer een grappig toernooi en een leuk initiatief van Flip. Meer zo... DIK |
| 3D Archeon, Die Scutterie van Sint Sebastiaen 31 januari | foto's 3d archeon |
|
Na bijzondere locaties zoals het Openluchtmuseum, het universiteits- terrein Eindhoven, Fort Erfprins en
Liberty Park, was nu ook het Archeon aan de beurt voor een schietronde. Al eerder is er in dit historisch
museum geschoten, maar nog geen 3D. En aangezien de schutters van Robin Hood altijd wel in zijn voor iets
nieuws, namen we een kijkje. Dik en Dennis hadden afgesproken om hun traditionele kledij te dragen en zo verschenen twee ridders aan de glorieuze poorten van de oertijd/Romeins/middeleeuwse nederzetting. Ook geheel in stijl verschenen Sylvia en Harrold met de wit-groene regenjassen en Nico had zich uitgemonsterd als de achterneef van Klukkluk. Ondanks de gladdigheid op de wegen waren wij mooi op tijd en na een briefing in het Romeinse klooster werden de groepen naar de doelen geleid. De ronde was over het hele park verspreid, wat zorgde voor een veelzijdig en compact parcours. Zo sta je tussen lemen boerderijtjes, dan schiet je vanaf de kerktrappen, even later ben je aan het staande-wip-schieten en uiteindelijk beland je op de voorplecht van een schip. Schieten in de Romeinse arena, vanaf de vestingmuren en ook staande op een pontje: |
veelzijdigheid ten top. De muzikale
stenen verspreidden een sfeervol muziekje, wat veel ideeën opleverde voor Harrold's nieuwe kostuum. En Nico
was z'n hoedje kwijt, hoedje kwijt, hoedje kwijt: de Stetson stond niet zo vaak op zijn hoofd... De doelen waren goed te schieten en het gesneuvelde aantal pijlen bleef opmerkelijk laag. Dit maakte dat het taalgebruik (in verhouding) redelijk beschaafd bleef. Alhoewel het gemompel over Mongooltjes niet erg netjes was. Maar deze woorden waren snel vergeten na een momentje met je-jij-jou-Joyce, vraag het Dik. Op het keurige tijdstip van kwart voor drie hadden we alle 25 doelen geschoten en dat leverde de volgende punten op: Nico 234, Dik 238, Harrold 264, Sylvia 265 en Dennis 266. Dennis ontving daar een 2e prijs voor in de jeugdcategorie. Alles bij elkaar was het een ontzettend leuke dag en wij hopen dan ook dat het Archeon volgend jaar haar poorten voor handboogschietend Nederland weer wil openen. Dennis |
| Winter 3D Lelystad, Artemis 17 januari | foto's winter 3d lelystad |
|
Het beloofde een koude dag te worden, maar vooral modderig. Want zaterdagavond zou er regen vallen, op
de al dooiende sneeuw... Jum jum jum, wat was het smullen toen we uitstapten op de parkeerplaats van Artemis. Na onze boog te hebben opgebouwd, en onze laatste lagen kleding te hebben aangetrokken, begaven wij ons naar de schiethal. Hier zijn de volledige catering, het inschrijfbureau en de rustplaats voor schutters gevestigd onder één dak. Met het geweldige scanner-systeem verloopt het inschrijven (en later op de dag ook de scoreverwerking) feilloos en erg snel. Na een korte briefing werden de groepen schutters naar hun banen geleid, om even laten van start te kunnen gaan. Tezamen met vier schutters van hbv Phoenix uit Zutphen, bewogen wij ons over het parcours. We waren bang om door de sneeuw veel pijlen te verliezen, maar dit viel reuze mee. Daarentegen maakte dit witte goedje het wel lastig om de afstanden in te schatten. Maar als dappere schutters zetten wij onze strijd tegen het kunststof ongedierte voort, niet bang om nat te worden. Sylvia liet een duidelijke schoenafdruk achter bij een van de bruggetjes; |
zij zakte diep in de modder weg op een onverhard deel van het pad. Harrold en Dennis presteerden het om een bizon te schieten met behulp van
de bevroren grond; toch ook weer handig, die kou. Duidelijk te herkennen aan onze belachelijke mutsen,
eindigden wij deze wederom mooie ronde zo rond een uur of vier. Na ons nog even te hebben opgewarmd aan een warm kopje thee, gingen wij naar huis voordat de prijsuitreiking begon. Dit in verband met de weersvoorspellingen. Zojuist zijn de uitslagen op internet gezet, dit zijn ze: Sylvia van de Meent, zij hield de familie-eer overeind met 304 punten, wat haar een 1e plaats opleverde in zowel het zondag- als het overall klassement. Harrold van de Meent volgt, met een respectabele 240 punten. Dit was een 22e plaats in het zondagklassement, en een 41e in het overall (van de 65 schutters in deze klasse, niet slecht). Dennis sluit de gelederen met een score van 209: goed genoeg voor een eerste plek op de zondag, maar een 3e plaats overall. Het was een succesvolle dag, en we hebben weer veel plezier beleefd aan deze wedstrijd. Bedankt, Artemis! Dennis |
