Buulstoernooi, 9 augustus 2009

Er zijn zo van die vaste ijkpunten in een toernooidag. Zo spreken we praktisch altijd af om zeven uur op de carpoolplaats, dat is zo traditie. We komen niet graag te laat en we willen ruim de tijd om op te bouwen en in te schrijven, toch?
Dat pakt nu even anders uit, vertrek om 07.00 betekent dat je 08.00 aankomt, terwijl het geheel 09.00 pas opent. Ons was toegezegd dat het 08.30 zou zijn maar dat werd voorkomen door een overspannen brandmeld-installatie. Dus daar stonden we; stoeltjes, bogen, pijlen, tassen met eten, uitrustingsstukken, zwaarden, schilden en een boel herrie. En zo werd het al gauw gezellig voor de poort van het openluchtmuseum. Steeds meer schutters, vaak bekenden, voegden zich bij ons.
Vlak voor dat wij, geheel in stijl en op middeleeuwse wijze, het kasteel wilden bestormen, werd de poort voor ons geopend. Maar onze aanloop werd ter plaatse gestuit door een struise, edoch erg vriendelijke poortwachtster. Zij was met een maximum aan toewijding maar een minimum aan informatie bij de ingang geplaatst om de toegang voor alle schutters en aanhang te regelen. Na wat heen en weer geloop tussen de ingang (poortwachtster) en inschrijfbureau (Marika) hadden we vervolgens alle Robin Hood deelnemers en fans binnen. De oorzaak van dit logistieke ongemak lag in het feit dat de laptop met alle bestanden, van Marika enige tijd geleden was gestolen en zij dus al haar informatie kwijt was. Dit frustreert de anders altijd zo geoliede organisatie natuurlijk enorm. Maar goed, ons ruim op tijd aanwezig zijn maakt dat je dus ook de ruimte hebt om alles op te lossen en zo nog steeds tijd hebt om je op het toernooiveld prominent te installeren.

Het deelnemersaantal lag zo rond de 50 en dat is toch veel minder dan voorgaande jaren. Ook hier bleek de gestolen laptop de oorzaak omdat het versturen van de uitnodigingen en de bijbehorende adressen in dat kastje zaten. Maar, elk nadeel heeft z'n voordeel, er was ruimte aan de meet en het tempo van de wedstrijd lag hoog, we haalden een totaal van 50 pijlen over de hele dag.
Verder was het natuurlijk weer een schitterend gezicht, binnen het decor van het openluchtmuseum op het toernooiveld. Vele schutters met kleding uit alle tijdvakken (helaas ook de huidige) waren vertegenwoordigd. Met name wil ik hier onze Hongaarse vriend Mihaly vermelden, hij zag er schitterend uit. Maar dat geldt natuurlijk ook voor de anderen en dat geeft een bont gezicht aan de meet. En dan natuurlijk ook het traditionele 1 pijl systeem, hetgeen geen mogelijkheid tot correctie biedt en dus nog al eens een misser oplevert.
Nu had ik al opgemerkt dat we een totaal van 50 pijlen hebben geschoten, dat betekent dus 50 maal 25 meter heen en dan weer terug. Eenvoudig rekenwerk bepaalt dat we dan zeker 2500 meter hebben gelopen. Maar als je daar de meters bijtelt die jouw pijl aan het doelpak voorbij vloog en aan de andere kant de meters tussen wachtlijn en meet kom ik al gauw op een totaal van drie kilometer sjouwen. Dat is op zich al een aanslag op de conditie en dat ga je merken. Bovendien loop ik dan ook nog op de laarzen uit mijn nozemtijd, die destijds (heel lang geleden dus) mode waren. Deze laarzen staan prachtig onder mijn middeleeuws tuniek en hebben zo een tweede leven gevonden. Maar ze waren natuurlijk nooit bedoeld voor enorme wandelpartijen en zo haalde ik het einde van de dag op een combinatie van ijdelheid, karakter en gebrek aan gezond verstand.

Natuurlijk is het ook een dag van oude vrienden en nieuwe voornemens en zo mag de club zich gaan verheugen op een workshop bogen bouwen met Nick en Simon (nee, niet die..) in Doldersum.
Nog even de resultaten voor de club: We deden het helemaal niet gek en hebben zelfs prijzen.
Ik begin onderaan: ...Dik, 26 punten. Dan Sylvia met 43 punten, Carolien met 66 punten en een eerste prijs, Harrold met 70 punten, Dennis met 72 punten en met de derde prijs (volwassenen).
Nico had een goede dag, hij haalde 94 punten (compliment), onze grote vriend Mihaly had een tweede prijs met een totaal van exact 100 punten. En onze topscorer was Willen met 181, wat ook hem een tweede prijs opleverde.
Maar wat boven alles telt is dat het weer een perfect toernooi en een erg leuke dag was. En volgend jaar doen we het gewoon weer, als het moet op dezelfde laarzen.
En heren, mocht je nog een advies zoeken voor een goed huwelijk, of het geheim willen weten van een prettige relatie; vraag het aan Harrold. Het codewoord is: "kleine beer".
DIK