Appeltjestoernooi in de Meenthe, 2006

Het was natuurlijk voor onze vereniging een uniek gebeuren, in de jaren dat ik bij deze club zit was het in ieder geval de eerste keer: Een indoor toernooi in de Meenthe. En dan lopen de zaken natuurlijk ook even anders, het was voor ons allemaal de eerste keer. Zaterdag voor het toernooi begonnen de werkzaamheden al, bokken en doelpakken moesten van de Gagels en de Verlaatseweg naar de Meenthe worden gebracht. Gelukkig waren er vrijwilligers en een grote aanhangwagen en iedereen pakte enthousiast aan, ondanks de stromende regen. De Meenthe had zijn materiaalhok ter beschikking gesteld en dat scheelt dan al weer op de dag zelf. En binnen een paar uur stond alles ter plaatse, gereed voor de grote gebeurtenis.

Zondag 22 januari was het dan zo ver. Voor de meesten van ons begon de dag vroeg, we hadden afgesproken om 08.00 uur, zeker voor de zondag noem je dat een onchristelijke tijd. En dan begint het grote opbouwen. In de horizontale beslissingsstructuur van onze vereniging was er eerst nog wat gedoe over het schieten in de lengte of de breedte van de zaal. Maar gelukkig bleken de mobiele basketbalnet-installaties stevig genoeg om het gewicht van ons net te kunnen houden en dus konden we in de breedte de doelpakken opstellen. Dat net was overigens ter beschikking gesteld door Bartje uit Assen, waarvoor nog onze dank. En al met al waren we ruim voor 10.00 uur helemaal gereed.
Ondertussen begonnen de eerste deelnemers binnen te druppelen. In totaal betrof het 102 schutters. Wederom een unicum, ook voor de organisatie die, door dit record, gedwongen was de teams op te splitsen in twee poules. Anders was er nooit een einde aan het toernooi gekomen. Helaas kreeg je zodoende maar de helft van het aantal deelnemers als tegenstander, maar het zij zo.

Het toernooi begon met een welkomstwoord en een algemene toelichting namens Robin Hood, bij monde van Jan Jacob. En daarna het welkomstwoord en de specifieke toelichting namens de Federatie, bij monde van Erica. Martijn was baancommandant en scheids en deed dit uitstekend, ..Compliment. Met ruim 100 schutters was zelfs de Meenthe nog aan de kleine kant en vooral achter de meet was het soms dringen geblazen en door verwarmingsproblemen was het blijkbaar koud in de zaal, maar daarmee hebben we de negatieve punten voor de gehele dag dan ook wel gehad. Het werd dus een perfecte dag.
Wat meteen opviel is de grote variatie in boogvormen en schiettechnieken. De afwisseling van bogen is een tendens van enige jaren waar ik al vaker op heb gewezen. Van heel traditioneel tot uiterst modern, er viel van alles te zien, behalve alle recurve en compound waren er ook weer veel ruiterbogen en longbows. Maar het meeste bekijks trok de boog van John Koning, die het modernste van het modernste had meegenomen Het was een compoundboog maar toch ook weer niet, het was een bizar ontwerp en de gehele uitstraling maar vooral de beschildering liet geen twijfel over het land van herkomst.
De wedstrijd verliep vlot en soepel en er werd een hoop gelachen. En omdat het hier om het appeltjestoernooi gaat hoef ik gelukkig niemand te vervelen met de diverse scores. Dat is bovendien wel zo prettig want Robin Hood alleen al stond met 9 teams, dus 27 schutters, aan de meet. Maar natuurlijk maak ik van de gelegenheid gebruik om toch even te wijzen op mijn, volkomen instinctieve, schietresultaat. Ik heb over de gehele dag toch een stuk of zes appels getroffen en twee daarvan waren ook daadwerkelijk van mij...
Clubgenoten weten dat al of niet treffen van mij momenteel meer een kwestie van geluk dan van wijsheid is en zo werd ik deze keer zelf verantwoordelijk voor het meest komische moment aan de meet. Achter de doelpakken bevond zich het al eerder besproken net van Bartje, dit net werd door mij ongeveer even vaak getroffen als de appels. Een aantal metalen palen die normaal dienst doen bij een korfbalwedstrijd, hielpen voor deze gelegenheid dapper het net overeind te houden. En toen ik dus zo’n paal vol raakte werd de gehele ruimte gevuld met een welluidend metalen gongachtig geluid. Iedereen heeft het gehoord en blijkbaar wist ook meteen iedereen van wie dit schot afkomstig was.

Door de publiciteit die dit toernooi van te voren heeft gekregen was er ook aardig wat publieke belangstelling op de been en dat is altijd een goede zaak. Met name viel op dat er nogal wat oud Robin Hood leden op het evenement waren afgekomen. Gelukkig ontsnapte er niet één aan de aandacht van Bert en zo hebben we toch nog even een praatje kunnen aanknopen met al deze veteranen van de handboogsport. En het vult mij dan ook met trots dat ze het er over eens waren dat toen zij de vereniging verlieten ze nooit hadden gedacht dat, met alle downs en strubbelingen in het verleden van onze club (en de lage leden aantallen), hetgeen ze nu voor zich zagen mogelijk zou zijn. Een indrukwekkend en bijna ontroerend moment was het bezoek van dhr. Smit en zijn vrouw die deze vereniging bijna 40 jaar geleden heeft opgericht en jaren heeft voorgezeten. En hoe je het dan ook wendt of keert, voor mij kan zo’n dag dan al niet meer stuk.
Maar aan alles komt een eind en zo ook aan dit toernooi. Hoewel het dan misschien niet de resultaten betreft, durf ik te beweren dat dit toernooi voor ons uiterst succesvol is verlopen. Natuurlijk moet ik nog wel vermelden dat een team van onze grote vrienden van Sagittarius uit Emmen de uiteindelijke winnaar van het toernooi is geworden en zo de joekel van een beker mee naar huis nam. Samen met het recht om de volgende keer het toernooi te mogen organiseren. Ik verheug mij erg op de beroemde gastvrijheid van deze handboogvereniging, maar houd me tevens aanbevolen, mochten ze van de eer af willen. Het is ons uitstekend bevallen.
En dan rest nog het grote opruimen. Vele handen maken licht werk, en in "no time" was alles weer de zaal uit. Had Bartje zijn net terug, inclusief een paar gaatjes (...sorry), en was de aanhanger (veel te) hoog beladen. Via de Verlaatseweg ging het vervolgens naar de Gagels en vonden doelpakken en bokken weer hun originele uitgangspositie. En daarna moe maar voldaan naar huis.
DIK